كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

76

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ الْحِكْمَةِ و احكام و حدود آن يَعِظُكُمْ بِهِ پند مىدهد خداى شما را به قرآن و منع مىكند از اضرار و اتخاذ هزو و غير آن وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از خداى در مخالفت احكام وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ و بدانيد آنكه خداى تعالى بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ به همه چيزها از اعمال شما يا مصالح روزگار شما داناست وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ و چون خواهيد كه طلاق دهيد زنان را فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ بس برسند به انتهاى مدّت فَلا تَعْضُلُوهُنَّ پس منع مكنيد ايشان را و باز مداريد أَنْ يَنْكِحْنَ از آنكه بنكاح درآيند - أَزْواجَهُنَّ شوهران پيشينه خود را مخاطب بدين نهى عموم خلق‌اند يعنى بايد كه اين عضل مطلق در ميان شما وجود نگيرد آورده‌اند كه معقل بن يسار رض خواهر خود را بعبد اللّه بن عاصم داده بود و عبد اللّه وى را طلاق داده و هنوز عدّت تمام نشده پشيمان شد و خواست كه رجوع كند معقل نگذاشت و گفت خواهر خود را به تو دادم و تو رها كردى و باز آمده كه رجوع كنى به خداى كه او هرگز به تو نيايد و تو به دو نرسى حق سبحانه ، آيت فرستاد كه مانع مشويد زنان را از رجوع به ازدواج خود إِذا تَراضَوْا چون رضا دهند بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ميان يك ديگر بنكاح حلال و مهر جائز و قبول حسن معاش ذلِكَ اين نهى عضل كه كرديم يُوعَظُ بِهِ پند داده شود به دو مَنْ كانَ مِنْكُمْ هر كه باشد از شما كه بر وجه اخلاص يُؤْمِنُ بِاللَّهِ بگرود به خداى وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ و روز رستخيز كه واپسين همه روزهاست ذلِكُمْ اين پند گرفتن شما يا ترك منع و اضرار أَزْكى لَكُمْ پاكيزه‌تر است مر شما را ز روى معاش چه زوجين مر يكديگر را ديده‌اند و شناخته پس رجوع ايشان با هم انسب است از نكاح با كسى كه نديده و ندانسته باشد وَ أَطْهَرُ و پاكيزه‌تر از آنكه حرام انديشند و فكر فجور نمايند وَ اللَّهُ يَعْلَمُ و خدا مىداند كه زن و مرد خواهان يك ديگراند وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ و شما نمىدانيد وَ الْوالِداتُ و مادران يعنى زنانى كه مفارقت افتاده باشد ميان ايشان و شوهران و طفل شيرخواره در ميان بود خواه قبل از طلاق متولد شده باشد و خواه بعد از آن حكم آنست كه ايشان يُرْضِعْنَ شير دهند أَوْلادَهُنَّ فرزندان خود را حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ دو سال تمام لِمَنْ أَرادَ مر آن‌كس را كه خواهد أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ كه تمام كند شير دادن فرزندان خود را وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ و بر آن كس است كه فرزند براى او زاده‌اند رِزْقُهُنَّ روزى اين شير دهندگان يعنى خورش ايشان وَ كِسْوَتُهُنَّ و پوشش ايشان -